Czynne

Pn.–Pt.: 8.00 - 19.00

So: 9.00 - 12.00

Nd: 9.00 - 11.00

Pogotowie: +420 604 957 560

Kontakt

Nerudova 1040

735 81 Bohumín (zobrazit na mapě)

Tel.: 604 957 560

Email: abvet@seznam.cz

Przypadek miesiaca

Zwichniecie soczewki

18.7.2017

UZV levé oko

 

Do zmiany położenia soczewki może dojść z kilku powodów: uraz, przerwanie włókien zawieszenia soczewki, spowodowanym ciśnieniem wysięku w procesach zapalnych uveálního traktu, glaukom, katarakta, wrodzone osłabienie aparatu zawieszenia soczewki (dziedziczność autosomalna recesywna, rasy chorujące to foxterier, velšteriér, jagteriér, tibetský teriér, tibetský španěl, najczęściej w wieku 3-4 lata, uszkodzenie jest obustronne). Zmiana położenia soczewki może być częściowa (subluxace), kiedy soczewka chociaż częściowo pozostaje w fossa hyaloidea, albo całkowita (luxace), kiedy soczewka  cała znajduje się poza fossa hyaloidea i dostaje się do przedniej komory oka (luxacio lentis anterior) albo do komory ciała szklistego (luxacio lentis posterior). Do najczęstszych objawów klinicznych należą opóźniony odruch źrenicowy, bolesność oka, światłowstręt, przekrwienie spojówek, zwiększone ciśnienie śródgałkowe, ruch (wibracje) tęczówki i soczewki przy ruchach oka, czasami widoczna korona wokół równika soczewki (jeśli aparat zawieszenia soczewki  jest uszkodzony na całym obwodzie soczewki).

Przy zwichnięciu soczewki do przedniej komory oka soczewka znajduje się przed tęczówką, może całkowicie lub częściowo zakrywać źrenicę. Jeśli soczewka dotyka tylnej powierzchni rogówki, dochodzi do obrzęku rogówki i jej zmętnienia. Dochodzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Leczeniem z wyboru jest ekstrakcja soczewki, ogólne podawanie antybiotyków, korytkosteroidów (przeciw tworzeniu się fibryny) i manitolu (obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego). Można również spróbować przesunąć soczewkę do tyłu, za źrenicę, a następnie leczyć farmakologiczne.

Zwichnięcie soczewki do komory ciała szklistego powoduje wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. Może dojść do tego, ze soczewka opiera się o tylną powierzchnię tęczówki, naciska ją do przodu, zamyka się kąt tęczówkowo-rogówkowy (Iridocorneal angle), przez co wzrasta ciśnienie wewnątrzgałkowe. Ekstrakcja soczewki, która zwichnęła się do komory ciała szklistego jest bardzo trudna, istnieje wysokie ryzyko wypadnięcia ciała szklistego, albo ryzyko wpadnięcia soczewki do komory ciała szklistego. Dlatego często wybiera się leczenie farmakologiczne + leki przeciwzapalne. Powikłaniem jest przewlekłe zapalenie błony naczyniowej, glaukom albo odwarstwienie siatkówki.

Nasz przypadek dotyczy ośmioletniej suczki rasy cocker spaniel, z obustronną kataraktą. Do gabinetu zgłosili się z ostrym atakiem bólu prawego oka, który się utrzymywał, zaczerwienieniem i niewielkim wyciekiem z niego. Nie zauważyli żadnego urazu oka. Badanie kliniczne: prawe oko – chemoza spojówek, zaczerwienienie spojówek, blefarospasmus, mioza, IOP (ciśnienie wewnątrzgałkowe) 7, Schirmer 10mm/min, barwienie rogówki fluoresceiną negatywne, bez obecności ciała obcego w oku, lewe oko – spokojne, IOP 14. Z powodu miozy ocena soczewki nie była możliwa, źrenica nie reagowała nawet na podanie szybko działających mydriatyków. Postawiono roboczą diagnozę uveitis anterior. Terapia: miejscowo antybiotyki, kortykosteroidy, atropina, sztuczne łzy. Następnego dnia oko było spokojniejsze, bez chemozy spojówek, utrzymywało się niewielkie zaczerwienienie, IOP 5, mioza, obserwowaliśmy odmienny ruch soczewki w stosunku do ruchu gałki ocznej, USG – potwierdzone zwichnięcie soczewki do komory ciała szklistego. Także stan został wywołany zwichnięciem soczewki, co spowodowało uveitis. Stopniowo źrenica przeszła do mydriazy, soczewka była widoczna, a jej zwichnięcie do komory ciała szklistego całkowicie potwierdzone – patrz video – soczewka leżąca w dole komory ciała szklistego. IOP również wzrastało z 5 na 19, a nawet 44. Leczenie zostało  skorygowane. Po opanowaniu uveitis, dostosowaliśmy leczenie, aby uniknąć nawrotu do glaukomy, ewentualnie przesunięciu zwichnietej soczewki przez otwartą źrenicę do przedniej komory oka. Kortykosteroidy zmieniliśmy na leki niesterydowe, mydriatyki na miotyki, odstawiliśmy antybiotyki i sztuczne łzy. Aktualnie stan oka jest stabilny, bez bolesności, spojówki nie są przekrwione, źrenica w miozie, IOP 12. Właściciel jest świadomy możliwych zagrożeń w postaci glaukomy lub powtórnej uveitis.



UZV pravé oko