Czynne

Pn.–Pt.: 8.00 - 19.00

So: 9.00 - 12.00

Nd: 9.00 - 11.00

Pogotowie: +420 604 957 560

Kontakt

Nerudova 1040

735 81 Bohumín (zobrazit na mapě)

Tel.: 604 957 560

Email: abvet@seznam.cz

Przypadek miesiaca

Wtórna jaskra spowodowana zwichnięciem soczewk

3.1.2012

Do naszej kliniki przyprowadzono 4-letnią sukę sharpei, u której właściciele obserwują od tygodnia niepokój, zwiększoną bolesność lewego oka, blefarospasmus (skurcz powiek) i ropny wyciek z oka, który nie reaguje na podawanie maści Ophthalmo-Framykoin, którą właściciele zaczęli stosować. Oftalmologiczne badanie lewego oka wykazało blefarospasmus, ropny wyciek, znaczną chemozę (obrzęk spojówki), która utrudniała badanie innych struktur oka, obrzęk rogówki, tęczówki, źrenica rozszerzona, nie reagująca na światło, oko nie było całkowicie niewidome-częściowo reagowało na bodźce z otoczenia, wzrost IOP (ciśnienie wewnątrzgałkowe). Prawe oko bez patologicznych zmian. Po tym badaniu postawiliśmy diagnozę – jaskra, podejrzenie postaci wtórnej. Ponieważ jaskra w medycynie weterynaryjnej jest stanem ostrym, najpierw stabilizowaliśmy oko pacjenta, tzn. zmniejszyliśmy IOP. Sunia została hospitalizowana i włączyliśmy infuzję mannitolu, pilokarpinę, trusopt i floxal. Po ustabilizowaniu stanu oka i zmniejszeniu IOP uwidoczniło się przednie zwichnięcie soczewki, które było przyczyną wystąpienia jaskry. W znieczuleniu ogólnym reponowaliśmy zwichniętą soczewkę w tylnej komorze oka. Kontynuowaliśmy podawanie pilokarpiny, floxalu i trusoptu, jako leczenie wspomagające włączyliśmy recugel, a po tygodniu xalacom. Gdyby to leczenie nie było skuteczne, i soczewka ponownie uległa by zwichnięciu, musielibyśmy wykonać chirurgiczne usunięcie soczewki, poprzez wyłuszczenie. Po 14-stu dniach leczenia stan oka jest bardzo zadowalający, wyciszyły się wszystkie niepokojące objawy, ustąpił blefarospasmus i chemoza, źrenica jest trwale zwężona.

Jaskra jest jedną z najczęstszych przyczyn utraty wzroku u psów. Schorzenie to, doprowadza do strukturalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego i do obumarcia zwojowych komórek siatkówki, i w następstwie tego do ślepoty. Główne czynniki wywołujące to uszkodzenie, to zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP), które powoduje mechaniczne uszkodzenie aksonu nerwu wzrokowego i uciskowe niedokrwienie tylnych tętnic rzęskowych, a po drugie zaburzenia ukrwienia nerwu wzrokowego. Jaskra może być pierwotna lub wtórna. W pierwotnej postaci jaskry występuje zwiększenie IOP, bez widocznej przyczyny innej choroby oka. Jest zazwyczaj obustronna, a w niektórych rasach dziedziczna (beagle, cocker spaniel,samojed...). W postaci wtórnej zwiększenie IOP występuje z powodu wcześniejszej lub równocześnie przebiegającej choroby oka, która wywołuje niedrożność odpływu płynu komorowego (uveitida, hyphema, hypopyon,přední luxace čočky, intraokulární neoplasma,katarakta,synechie,iris bombe...). Ten typ najczęściej bywa jednostronny. Kliniczne objawy jaskry zależą od przyczyny jej powstania, a także czasu trwania zwiększonego IOP. Występują zatory naczyniowe, rozszerzenie źrenic, obrzęk rogówki, buftalmus i utrata wzroku, ból, blefarospasmus i zmiany w zachowaniu. Celem leczenia jest usunięcie pierwotnej przyczyny, jeśli jest ona znana i obniżenie IOP. W ostrej jaskrze jest konieczne wczesne obniżanie IOP w postaci agresywnej terapii. Stosuje się hyperosmotyczne preparaty (np. mannitol), które prowadzą do zwiększenia osmolarności krwi, odprowadzenia wody z płynu ocznego i obniżenia IOP. Można także wykorzystać miejscowo pilocarpinę, dawkowaną w krótkich odstępach czasowych, jednak jeśli IOP jest wyższy niż 50 mmHg lokalnie stosowane krople mają niewielki wpływ. W następnej kolejności w leczeniu wykorzystuje się miotyki (powodują obkurczanie źrenic, mięśni rzęskowych i zwiększają odpływ płynu ocznego), inhibitory karboanhydrazy i beta-blokery (zmniejszają wytwarzanie płynu śródgałkowego, ale nie zwiększają jego odpływu), a także prostaglandyny (zwiększają odpływ z błony naczyniowej i twardówki).